Pomimo, że multum serwisów udostępnia multum fontów do użycia na stronach internetowych, to czasem jednak brakuje nam odpowiedniego. Dziś o stylu na miarę plazmy, czyli czwartego stanu skupienia materii obok ciekłego, stałego i gazowego (regular, bold, italic). O stylu, który możemy zastosować do dowolnej czcionki, a szczególnie tych, które tego stylu standardowo... nie mają.

Rzadko poruszamy się po tematach mainstreamowych w dziedzinie programowania, a dziś idziemy jeszcze dalej. Wpis schodzi na drugi plan. Pogadamy o elemencie, który odgrywa ważną rolę, pomimo, że zawsze chowa się za plecami swojego rodzica.

Ten wpis porusza temat animacji w SVG i choć nie jest okraszony tytanicznym wysiłkiem, to jest iskierką nadziei na kontynuację tego tematu również w przyszłości. A póki co, bez bólu wątroby postaram się przemycić na Twój ekran odrobinę prawie prawdziwego ognia. Wiaderko wody nie będzie jednak potrzebne!

Każda mapa, o ile jest poprawna, doprowadzi Cię do celu. Tyle, że najpierw musisz ją zdobyć. Wszystko jest dobrze dopóki sprzedawca w kiosku nie zażąda od Ciebie okazania karty kredytowej w celu spisania Twoich danych, abyś mógł z takiej mapy korzystać. A jeśli jeszcze będzie pobierał dodatkową opłatę za to, że często otwierasz mapę i wodzisz po niej palcem, to już w ogóle bezsens. Czasem warto się rozejrzeć po okolicy, bo być może znajdzie się ktoś, kto udostępni swoją dawno narysowaną mapę za darmo.

Na chwilę przenosimy się do podstawówki. Wyjmuj z tornistra zeszyt i coś do pisania. Powtórzymy tabliczkę mnożenia, ale dla tych, którzy mieli z nią kłopoty, mam małe pocieszenie. Nie będziemy powtarzać jej całej, lecz tylko jej fragment. Ale będzie też o dzieleniu...

Podejrzewam, że większość z Was jest w wieku, kiedy już dawno wyszumieliście się i udawanie chuligana żującego gumę, strzelającego z procy i rzucającego jabłkami jest trochę nie na miejscu. To nie jest już czas na wyszumianie się, więc pozostaje nam powprowadzać lekki chaos (ekranowy) w zaciszu komputera.